Težnje i ideje za razvoj pismenosti i obrazovanja na ovom podrucju javile su se veoma rano, pod uticajem razvijenijih susjednih zemalja, ali do njihovog ostvarenja nije moglo doci u dugom periodu zbog brojnih nepovoljnih okolnosti (dugotrajnih ratova, ekonomskih kriza, epidemija zaraznih bolesti i drugih nedaca). Proces organizovanog rada na razvoju pismenosti, obrazovanja i kulture otpocece tek krajem 19. viejeka, nakon oslobodenja Bara, znamenitog grada na Jadranu, koji se u istorijskim iz-vorima prvi put pominje u VI vijeku naše ere, od viševjekovne dominacije stranih zavojevaca. Oktobra 1878. godine, nekoliko mjeseci poslije oslobodenja grada i pripajanja crnogorskoj nezavisnoj državi, otvorena je Osnovna škola u Starom Baru, prva svjetovna škola na ovom podrucju za 46 ucenika u I i II razredu. Prvi barski ucitelj bio je Dušan Brkanovic, rodom iz Dalmacije.

Ovu školu pohadala su djeca sa cijele teritorije grada Bara i okoline. Djeca iz udaljenjih naselja bila su izložena višecasovnom pješacenju, pa je pocetkom 1921. godine pokrenuta inicijativa da se u naselju Popovici, koje je od Starog Bara udaljeno oko 4 km, otvori posebna škola za djecu sa ovog podrucja. Na zahtjev roditelja i uprave grada Min-istarstvo prosvjete Kraljevine SHS odobrilo je osnivanje i pocetak rada ove škole, u kojoj je redovna nastava pocela oktobra 1921. godine. Bilo je upisano 128 ucenika u I, II i III razredu. Prvi ucitelji bili su: Milinko i Kostadinka Lazic. Škola je postala cetvororazredna naredne 1922/23. godine. Nastava je u dužem periodu izvodenja u privatnim kucama u raznim naseljima grada. U to vrijeme nije bilo ni jedne školske zgrade u državnoj svojini.

Do 1932. godine ova škola je bila u sastavu Osnovne škole u Starom Baru, a te godine je postala samostalna ustanova, sa svojom upravom.

Dužnost upravitelja škole do 1957. godine obavljali su ucitelji Nikola Klisic i Marko Kaluderovic. Sa manjim prekidima škola je radila i u toku italijanske okupacije (1941-1945).